Help! Mijn nieuwe baan valt zo tegen.

We komen regelmatig tegen dat onze klanten in een nieuwe baan beginnen en dat deze toch tegenvalt. Ligt dat dan toch aan mij? Hoe kan dat nou?

Van een interessant artikel door Laura Bas op Intermediair.nl heb ik een kortere versie gemaakt.

Droombaan
Het gaat al mis bij de sollicitatieprocedure. De manier waarop we solliciteren is eigenlijk ook ingericht op teleurstelling. Je stuurt je cv, krijgt een gesprek, en opeens ben je niet de enige meer. Je voelt de concurrentie, hoort in de wandelgangen dat er tientallen reacties zijn binnengekomen. In de gesprekken doe je je uiterste best om je beste kant te laten zien.
En dan komt dat ene telefoontje. Gefeliciteerd, de keuze is op jou gevallen.

Het voelt alsof je een wedstrijd hebt gewonnen. Het geeft een kortstondig gevoel van erkenning en vooruitgang. Je deelt het nieuws met vrienden en familie, er komen felicitaties via Linkedin binnen, en misschien zelfs wel een bloemenbezorging van het nieuwe bedrijf.
Maar op het moment dat jij je als winnaar voelt, begint eigenlijk pas het echte proces. Geen zachte landing, maar harde realiteit.

Waarom de eerste maanden in een nieuwe rol zelden leuk zijn
De eerste weken in een nieuwe baan zien er zelden zo uit als in de vacaturetekst. Je komt binnen in een bestaande dynamiek. Collega’s kennen elkaar al, er zijn grapjes waarvan jij de context niet snapt, processen die niemand ooit echt heeft opgeschreven en onuitgesproken regels die je al doende moet ontdekken.

Daar komen de minder leuke kanten van de functie bij. De repetitieve taken, de administratie en de overleggen waarin geen besluiten worden genomen. En dan blijkt je manager in de praktijk ook minder toegankelijk dan in het sollicitatiegesprek.

Het is dan ook niet vreemd dat het tegenvalt. De eerste maanden zijn vaak helemaal niet leuk. Niet omdat jij faalt, maar omdat je midden in een overgang zit. Je laat iets achter wat vertrouwd was, zonder dat het nieuwe al vertrouwd voelt.

Zelfonderzoek voor werkgeluk
Vaak zijn negen maanden in die nieuwe baan genoeg om een eerlijk beeld te krijgen. In die periode heb je meestal een volledige cyclus doorlopen, projecten afgerond, mensen leren kennen en de cultuur van binnenuit ervaren.

Het is zaak om regelmatig, wat mij betreft wekelijks, stil te staan om te voelen of je nog op jouw spoor zit. Want je werk verandert (soms sneller dan je lief is), leidinggevenden wisselen en omstandigheden kunnen variëren. Een leidraad zijn de drie-vinger-aan-de-pols-vragen: heb ik een positief gevoel over afgelopen periode? Was het zinvol? Heb ik mijn kwaliteiten kunnen benutten?

Als je al maanden nee voelt, zonder duidelijke verbetering, dan is dat een duidelijk signaal. Niet dat je in een lastige fase zit, maar dat de match er niet is. Beschrijf dan eens wat je niet leuk vindt: denk aan taken, sfeer, collega’s je leidinggevende, gebrek aan autonomie en/of zingeving.

Als je dit eerlijk opschrijft, ontstaat er vaak een pijnlijk helder beeld. Soms blijkt dat je de inhoud eigenlijk leuk vindt, maar vastloopt op leidinggeven of werkdruk. Soms is het precies andersom.
Vertrekken wordt een sterke keuze als je ook kunt uitleggen wat je hebt geprobeerd voordat je die keuze maakte. Niet alleen richting een toekomstige werkgever, maar vooral richting jezelf.

Gesprek
Heb je het gesprek gevoerd met je leidinggevende? En dan niet terloops, maar tijdens een goede meeting. Heb je aangegeven wat je energie kost, wat je nodig hebt en waar je ruimte ziet om dingen anders te doen? En heb je jezelf afgevraagd wat jij zelf kunt veranderen in hoe je werkt en je grenzen aangeeft?

Als je daar eerlijk ja op kunt zeggen, en er ondanks dat alles weinig verandert, dan verschuift de verantwoordelijkheid. Dan heb jij gedaan wat binnen jouw invloed lag en kan je met een gerust hard je opzegtermijn opzoeken.

Conclusie: kiezen voor jezelf is geen falen
Blijf: als je nog fouten mag maken zonder afgerekend te worden. Als je merkt dat gesprekken met je leidinggevende ergens toe leiden. Als taken verschuiven, verantwoordelijkheden duidelijker worden en je ziet dat er daadwerkelijk iets verandert, ook al kost dat tijd.

Ga als je na ongeveer negen maanden, ondanks gesprekken en inzet, nog steeds structureel ongelukkig bent. Als je met buikpijn naar je werk gaat en helder hebt dat de kern van het probleem buiten jouw invloed ligt.

Meer weten? Hulp nodig? Kom gerust kennismaken en laat ons luisteren: 040-2466002 en email.