Solliciteren: Welk probleem los jij op?

Solliciteren is steeds minder vertellen wat je kunt, maar wat je bijdraagt.

Wat?

Omdat organisaties en functies steeds sneller veranderen (ga maar na hoe jouw functie er drie jaar geleden uitzag) wordt het steeds lastiger voor werkgevers vast te stellen welke nieuwe collega gezocht moet worden. Voor sollicitanten wordt het dus ook moeilijker om zich effectief te profileren. Immers, wat jij in het verleden gedaan hebt biedt geen garantie voor de toekomst. Toch richten veel sollicitanten zich in hun presentatie op wat ze dóen en minder op waarom dat nodig was en wat dat dan opgeleverd heeft. Je boodschap mist dan de essentie en is dus niet sterk (genoeg).

Hoe wel?

Ik vraag bij kennismakingen altijd honderduit naar het wat en hoe. Welke bijdragen heb je gehad? Ik kijk en ‘proef’ vooral of iemand zelfbewust is en consistent. maar ik zoek ook naar de rode draad. Vooral wil ik weten wat iemands rol was in het proces (profit of non-profit maakt niets uit). Wat was de context? Waarom was dat nodig? En vooral: Welk probleem werd daarmee opgelost? Voor probleem kun je hier ook behoefte lezen, alhoewel het veel gaat om serieuze problemen. Concrete praktijkvoorbeelden zijn o.a.: Te weinig omzet, inefficiënte processen, geen innovatie, mensen met gebrekkig zelfvertrouwen of financiële sores, meer moeten doen met minder middelen, teams die niet goed functioneren en afdelingen die niet samenwerken.

Effectiever solliciteren: Wat draag jij bij?

Praten over het probleem dat jij oplost betekent praten over de bijdrage die je aan het proces van die nieuwe opdracht- of werkgever wilt leveren. Je sluit daardoor eerder aan bij de ander. En je toetst of wat jij voorstaat ook de behoefte van de ander is. Minder over de functietaken, meer over de verwachtingen wat jij komt brengen!